وقتی توی اولین تمرین کوهنوردیم برای صعود دماوند دچار گرمازدگی شدم

این روزا خیلی ها برای صعود به دماوند دارن تمرین می کنن و تابستونم نامردی نکرده و بالاترین دماهای ممکن رو از خودش نشون می ده. یادم نمیاد هیچ وقت انقدر از دست گرما فراری و کلافه شده باشم و شاید دلیلش اینه که سال های پیش انقدر توی تابستون سفر نمی کردم و فعالیت های خارج از خونه نداشتم‌.
توی اولین تمرین و کوهنوردی ای که بعد از مدت ها داشتیم، به قدر کافی به مسئله احتمال بروز گرمازدگی توجه نکرده بودم و البته علائم اولیه اش رو توی خودم نمیشناختم‌.

1/لبام خشک شده بود

2/پوستم رو به سردی می رفت

3/میل به حرف زدن، 4/منطقی فکر کردن، 5/خوردن و 6/آشامیدنم رو از دست داده بودم

7/حالت تهوع داشتم 

8/نفس هام جا نمیافتاد

9/از اینکه انقدر بی انرژی ام رنج می بردم

10/بعضی لحظات احساس می کردم از شدت گرما دارم خفه می شم و دقیقا حس مشابه غرق شدن داشتم

همه ی این علائم اولیه گرمازدگی از اینجا میومد که من با بی دقتی لباسی تنم کرده بودم که خنک و گشاد نبود، بلکه گرما رو درون خودش نگه می داشت و بیشتر برای کوهنوردی بهاری، پاییزی و زمستونی مناسب بود. جالب اینه که به درجه ای از بی منطقی رسیده بودم که برای درآوردن و عوض کردن لباسم تلاش نمی کردم و این خودش یکی از علائم گرمازدگیه که

11/نمی تونید درست تصمیم بگیرید و گیجید.

تمام این چیزها هم مسلما به این نشونه ختم می شه که

12/میزان اهمیتتون به دیگران کم می شه.

گرچه این ها نشونه هایی بودن که صرفا توی من ظاهر شدن و ممکنه برای دیگران در درجات مختلف گرمازدگی کمی متفاوت باشه و به نظرم هر کسی باید نشونه های اولیه گرمازدگی رو به خصوص توی خودش بدونه و برای اینکار بهتره با یه سرچ و خوندن مقالات مرتبط به یه آگاهی نسبی ای در موردش برسه و برای همچین موقعیتی با پیشگیری و بردن وسایل ضروری خودش رو آماده کنه. مثلا برای من بردن یه لباس خنک تر، یه بطری شربت آبلیمو، یه بطری آب یخ زده و توجه به اینکه می تونم شالم رو خیس کنم و روی گردن و صورتم بندازم می تونست و می تونه خیلی مفید باشه.
گروه آموزشی ویدوآل یه ویدئو آموزشی خیلی خوب در مورد گرمازدگی داره که اینجا گذاشتمش، اگه دوست داشتید ببینید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *