منم بازی؟ | Let Me In

دور خودم چرخ زدم و چرخ زدم. انقدر چرخ زدم که خسته شدم. خوابم برد و خواب دیدم که سبزه شدم. موهایم خشک بود و ریشه‌هایم خیس، گاهی از بس آفتاب توی کله ام می‌خورد که سر درد می‌گرفتم. آخرش موهایم را گرفتند و کشیدند و گره زدند و من دردم گرفت و جیغ کشیدم و از خواب پریدم. دوستم را دیدم. اول که مرا دید فکر کرد دارم بازی می‌کنم، گفت : «منم بازی؟» گفتم بازی نمی‌کنم و خواب بدی دیده ام و خوابم را برای دوستم تعریف کردم. در کمال تعجب او هم گفت که خواب دیده سبزه شده! انقدر حرف زدیم تا خسته شدیم و خوابمان برد. این بار خواب دیدم که جوجه ای هستم که در تخم مرغ گیر کرده و از بیرون مرتب صدای تق تق می‌آید و من نمی‌توانم از تخم بیرون بیایم. احساس خفگی می‌کردم. درون یک دیواره ی تنگ گیر کرده بودم و نمی‌توانستم بیرون بیایم. زنده به گور شده بودم. خودم را به دیواره‌ها کوبیدم، کوبیدم و کوبیدم. انقدر که دردم گرفت و باز از خواب پریدم. این بار هم دوستم خواب مشابهی دیده بود. به او گفتم که ما چقدر شبیه هم هستیم و شاید همزاد همدیگر باشیم و به همین خاطر خواب‌های مشابه می‌بینیم. انقدر از پیدا کردن هم خوشحال بودیم و انقدر بالا و پایین پریدیم و شادی کردیم که خسته شدیم و خوابمان برد. خواب دیدم که سیبی در حال پوسیدن هستم که هیچ کس گازش نمی‌زند. زیبایی پوست قرمزم روز به روز کمتر میشد و چروک می‌افتاد. گرمم بود و عرق می‌کردم. ناگهان درونم حس بدی رشد کرد و حتی من را خورد! کرمی‌از درون بدنم بیرون خزید و من وحشت زده از خواب بیدار شدم. دوستم هم خواب دیده بود که گازش زده اند و از درد گاز از خواب پریده بود. سعی کردم آرامش کنم اما فایده ای نداشت. آرام نمی‌شد. می‌گفت که خیلی محکم گازش گرفته اند. از نگرانی دور خودم چرخ زدم و چرخ زدم و یک بار که برگشتم و دوستم را نگاه کردم، با تن بی جان او مواجه شدم. او مرده بود. او مرده بود. دوست من، همزاد من. او مرده بود. تکرارش می‌کردم اما باورش نه. اشک ریختم. به دور جسدش طواف کردم اما نزدیکش نشدم، به او دست نزدم. ساعت‌ها گذشت و هیچ حرکتی و کم کم باورم شد که او برای همیشه رفته است. خواب‌هایم دیگر داشت من را می‌ترساند. از دوری دوست مرده ام، انقدر گریه کردم که باز هم خوابم برد. خواب دیدم که شمعی هستم که می‌سوزد و آب می‌شود. انقدر سوختم تا تمام شدم و در یک پوچی بی انتها فرو رفتم. این بار به آرامی‌از خواب بیدار شدم و برایم سخت بود که باور کنم، هستم و شمع تمام شده ای نیستم. دیگر چرخ نمی‌زدم. خسته بودم و بی جان. انقدر بی حرکت ماندم که باز هم از بیکاری و کرختی و شاید هم مریضی خوابم برد. خواب دیدم که سکه ای بی جان هستم که دست به دست می‌شوم و به بالا پرت می‌شوم و با من شیر یا خط می‌اندازند. هر بار که به بالا پرتاب می‌شدم و پایین می‌افتادم، محکم بر سرم کوفته می‌شد. تحمل کردم. بار دیگر. بر سرم کوبیده می‌شد و یک نفر می‌برد و یک نفر می‌باخت. بار دیگر و من سهمی‌در این برد و باخت‌ها به جز کوفته شدن دستی بر سرم نداشتم. انقدر در اثر ضربات له شدم که با درد و کوفتگی از خواب بیدار شدم. این بار کمی‌ناله کردم و از درد چرخی زدم. دیگر یادم نمی‌آمد که هستم. سبزه یا سیب یا سکه یا شمعی در حال سوختن؟ داشتم چرخ می‌زدم که یک نفر دیگه را دیدم که کنارم چرخ می‌زند. شوکه به سمتش رفتم اما با مانعی برخورد کردم. بار دیگر خود را به مانع کوبیدم و بار دیگر و بار دیگر. دردم گرفت. دیگر جانی در بدن نداشتم. به مانع نزدیک شدم و به آن یک نفر دیگر خیره شدم. نفس‌هایم کند و سنگین شده بود. دیدمش که قرمز بود، مثل من. چشمان خسته و خواب آلودی داشت و به من نگاه می‌کرد.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *